Doğanın kalbindeki savaş nedir ?
...
Doğa, neden kendisiyle yarışır ?
Karanın denizle çekişmesi...
Doğada öç alma duygusu var mı ?
bir belki, ama iki?
Annemi ölürken hatırlıyorum.
Solmuş ve ağarmış görünüyordu.
Korkup korkmadıgını sordum.
Kafa salladı.
Onu ölü gördügümde dokunmaya korktum.
ölümsüzlük hakkında konuşanları duydum, ama hiç göremedim.
Ölünce nasıl olacak, bilmek isterdim.
Yaptıgın son şeyin, bu nefesi almak oldugunu görmek neye benzerdi.
Umarım tıpkı annem gibi karşılaşırım.
tıpkı onun... sakinliği ile.
çünkü nerede saklıysa bu ölümsüzlük- görülmezdir.
Bu çocuklar hiç dövüşmüyorlar.
Bazen.
Bazen oyun oynarlarken
durmadan dövüşürler!
- Benden korktu mu ? - Biraz.
- Sen benden korktun mu ? - Evet.
- Niye ? - çünkü sen...
sen ordu gibi görünüyorsun !
- Ordu gibi mi ? - Evet.
Boşver.
- Bebek yoruldu. - Evet.
Yüzünce, çok seviyor, uykusu geliyor.
Tamam, hadi. Dön bakalım.
Git, Git, git!
Hadi, git.
git, git!
Witt, devriye botu!
Amerikan.
Tek başına ne yapıyor buralarda?
Hiç degişmedin, değil mi, Witt?
Hiçbir şey öğrenmedin.
Herşeyi sana bıraksınlar sende, ilmegi geçir boynuna.
Kaç kere kaçak durumuna düştün?
Ordu da kaç yıl oldu ? Altıncı yılın mı?
Zaman birşey ögretmedi mi? Acemi er olmayı bırakmayacak mısın?
Yani, hiç mi.
Hep akıllı olamayız.
Hayır, olamayız, ve bu utanç verici.
Şu haline bak.
Gerçek şu, benim bölüğümde görev alamazsın.
Asla gerçek bir asker olamayacaksın, asla.
Burası C Bölüğü, birinci çavuşu da benim. Ben düzenliyorum.
Yüzbaşı Staros, komutan o, ama herşeyi yürüten benim. Kimse de bunu bozamaz.
Sende sadece onlardan birisin.
Normalde, divan-harbe giderdin.
Ama bişeyler ayarlabilirim.
Kendini şanslı saymalısın.
Seni disiplin görevine gönderiyorum.
Sedye taşıyıcısı olacaksın. Yaralılara bakacaksın.
Verdigin her görevi yaparım.
Senin iki katınım.
Bu dünyada...
bir adam hiçbir şeydir.
ve bundan başka dünya da yok.
Orda yanlışın var, Top.
Ben başka bir dünya gördüm.
Bazen sanırım, sadece benim... hayal gücümdü.
öyleyse sen benim hiç görmeyeceklerimi gördün.
Herkesin katıldıgı ve kendi kendini parçalayan, ceheneme çeviren bir dünyadayız.
Böyle bir durumda insanın yapması gereken, gözlerini kapatmak, hiçbirşeyin ona dokunmamasını ummak.
Kendine bakması.
En iyi dostun olabilirdim.
Bunu bilemedin oysa.
Senden acayip nefret ediyor.
Benden nefret ettigini hiç hissetmedim, çünkü ondan nefret etmiyorum.
CharIie Bölüğü'nü seviyorum.
Benim insanlarım.
Ona "Kaya" diyorlar.
Kimse bu adayı istemiyor. Japonlar oraya bir havaalanı kurdular.
Çatışma bu bölgede sınırlı kaldı.
Bu onların Avustralya yolu, ve Amerika deniz hattını kontrol yolu.
Eger Japonların Pasifik'in güneyine ilerlemelerini istemiyorsak, işte tam burda yapmalıyız.
Donanmadakiler işlerini yaptı. Şimdi sıra bizde.
Hadi ordan be.
Kıçımın generalleri.
Onlar için...
Ailem için, evim için kendini alçaltan...
ben.
- Seni takdir ediyorum, Albay. Öyle. - Sağolun, efendim.
Senin yaşındakiler çoktan emekli oldu.
İyi.
Senin gibi olgun, karakter sahibi subaylara ihtiyacımız var.
İyi binbaşılarımız, yarbaylarımız var.
ama adam omzuna kartalı taktı mı, yıldızı bekleyemiyor.
Politikacı oluyor, degil mi?
Çok giden, çok alır.
Lanet, orda beklemek zor.
- Öyle, efendim. - Hele Amiral seni izlerken.
- Her zaman izleyen birileri olur. - Evet.
Şahin gibi.
Her zaman atlayan biri olur, eger sen yoksan.
- Oğlun var mı, Albay? -Evet, efendim.
İyi. Oğullarımızın, torunlarımızın 30 sene daha savaşmalarını istemeyiz, degil mi?
- Hayır, efendim, elbette istemeyiz. - O zaman onları acımadan ez, gitsin.
Onları tepelere göm, ve o havaalanını koru.
Evet, efendim.
Neden japonların böyle yerlere havaalanı kurduklarını merak etmiyor musun?
Sanırım, eger varsa, biz büyük resmi göremiyoruz.
- Ne düşünüyorsun? - Efendim, o soruyu asla kendime sormam.
Mütevazi adamsın.
O adayı kimse istemiyor... senden başka.
Ne kadar istiyorsun?
İstemem gereken kadar, efendim.
Kurbanlık ben,
toprağa dökülen su gibi.
Tanrıaşkına kurban edilenler gibi.
Çok geç.
Öldü...
ağaç kadar yavaş.
Hissettin mi ?
Evet, efendim.
Sagolun, efendim.
Sezar'a yaklaştıkça, artan korku.
Ona yardım edemem, benim de nasıl korktugumu görüyorsun, çavuş, tamam mı ?
Yardım edemem. benim...
Üvey babam beni kütükle döverdi, küçücükken
ve çok korkardım kaçardım, saklanırdım.
Lanet, bütün gece kümeste yattıgım olurdu.
ve ondan asla kötü olabilecegini düşünmezdim.
Ama burda dakikalarla... yaşıyorum. Saniyeleri sayıyorum.
Lanet olsun, yakında çıkacağız ve hava saldırıları olacak.
Muhtemelen sahile çıkmadan ölecegiz.
Burası... yürüyen mezarlık gibi.
- Adın ne, velet ? - Bitirince araba almak istiyorum.
- Adın ne ? - Edward, Edward B Train.
Train ?
Kalıcı olan şeyler, Tanrı ve ölüm. Hepsi bu.
Tek korkman gereken bu. Bu savaş ne senin... ne de benim sonumuz olacak.
- Sence hava saldırısı olacak mı? - Nerden bileyim ?
Sadece bildigim, önceki çocuklarınkinde hava saldırısı filan olmamış.
Diger taraftan, nerdeyse hepsi tamamen uçacakmış.
Ne söylememi isterdin ?
Çok yardımcısın, TiIIs. Hiçbirşey. Bana hiçbirşey söyleme.
Sana birşeyler söyliyeyim.
Okyanusun ortasında bir avuç ödlekle beraber oturup duruyoruz.
Bunu zaten biliyorum.
Düşün bunu, TiIIs.
Düşün.
- Eglenceyi seyretmiyor musun ? - İlgimi çekmiyor.
- Evet, sanırım çok kalabalıktır. - Olmasa, ilgilenecek miydin ?
O silahı almaya bakıyorum.
Öyle mi ? Eglence var o zaman.
Evet, eglence.
Eline alınca o samurayların kıçına sokmayı isteyeceksin.
Aç kapıyı! Açın lanet kapıyı!
Aç kapıyı!
Bir gün bu kağıdı oynamayı ögreneceksiniz...
Tamam, bahis yükseldi, artırın.
Savaştan önce, imza atarken, ben böyle bir şey için anlaşmamıştım.
Nerden bileyim bu lanet savaşın olacağını, ha? Onu söyle.
Tek bildigim CharIie Bölükleri hep zımbalanır. Her zaman.
ve bu kimin suçu, onu sana söyliyeyim.
Bizim yüzbaşının suçu.
Önce bizi bu nefes alamadıgımız bota doldurdu.
Sonra bizi bu orospu çocuklarıyla karşılaşabilecegimiz en iyi dördüncü yere getirdi.
Selam, yüzbaşı.
Senin 201 dosyanı gördüm, savaştan önce subaymışsın.
Nasıl er oldun?
Karım yüzünden.
Mühendis takımındaydım.
Daha önce hiç ayrılmamıştık,
bir gece bile.
Dört ay ayırdılar, bende kaçtım.
Sadece ayrıldım.
Beni Amerika'ya geri gönderdiler.
Dediler ki, bir daha terfi alamayacakmışım.
Yeniden askere alınmış gibi işlem yaptılar, piyade oldugum için mutlu olacakmışım.
Orospu çocukları.
Hayır, onları suçlamıyorum.
Eee, karın nerde şimdi ?
Evde.
Ölmekten niçin korkacakmışım?
Ben sana aitim.
Yürüyün! Yürüyün!
Yürü! Yürü!
Çıkıyoruz !
Önce ben gidiyorum, Sizi orda beklerim.
Karanlık suların diğer tarafında.
Kaskını tak.
Şimdi benimle olun.
- Baskı hissediyor musun, yüzbaşı ? - Evet, efendim.
Seni severim, yüzbaşı.
ve şunu bilmeni istiyorum, bu hadisede beraberiz. Tamam mı ?
Karada cepheye ulaşana kadar baskıyı koru. Ben seni orda yakalarım.
- Evet, efendim. - Komuta sende, Yüzbaşı.
Takım komutanları! Aynı bota!
Cennet sahibi, babamız...
Borçlarımızı affet, biz de hakkımızı helal ediyoruz.
Sen yücelik sahibi, güçlü, ve muzaffersin.
Sizinki şanslı görev.
Taşıyıcılar fark edilmiştir.
Az sonra burdan çıkacaksınız.
Nefes alın, millet. Nefes almalısınız!
- Charlie Bölüğü ? - Evet.
Bir mil kadar girdik. Bişey yok.
Biraz yağ tankı, o kadar. Neredeyse bir haftadır kimse yok...
- Bir hafta. - Bir hafta, efendim.
Kayıp yok. Belki Japonlar taşımışlardır.
İki havan kumsala düştü, ama çocuklara birşey olmadı.
Gördüğüm en ilginç şey...
ağaçalarda yaşayan balık.
Eger bu kumsalın terkedildiğini bilmiyorlarsa, ne biliyorlar o zaman?
Sen kimsin ki, bu kadar türle beraber yaşayacaksın?
Senin ölümün, herşeyi esir edecek.
Sen de öyle, doğacak sonbaharın kaynaklarısınız.
Zaferin.
Merhametin.
Barış.
Gerçek.
Ona ruh veriyorsunuz,
anlayış,
cesaret.
Atan bir kalp.
Doktor buraya!
Belki de tüm insanlar, büyük bir ruhun parçası.
Aynı adamın bütün yüzleri.
Büyük kendisi.
Herkes kendi kurtuluşunu arıyor.
Ateşten sıçrayan
kömür gibi.
Dosdogru şu tepeye gidiyoruz.
- Bunu yapamayız, albayım. - Kanattan dolaşmanın yolu yok.
Sol taraf nehire dogru uçurum.
Ormanı Japonlar tutuyor. Önden girmeliyiz.
Ya su, efendim ? Buraya kadar gelmiyor.
Adamlarım... susuzluktan ölüyor, efendim.
Asker sadece dırdırı kestiginde endişelenirsin.
Yan yana saldıracagız. Üçüncü müfreze yedek.
Şu sırtı geçmeliyiz, gördünüz mü ?
Ondan öteye, şu tepeye dogru saldırmalıyız.
Albaya göre yandan dolaşmanın yolu yokmuş, öyleyse direk önden saldırarak alırız.
- Whyte? - Evet.
- Tepenin yamacındaki çimenli sırtı gördün mü? - Evet.
Oranın sonuna ulaşınca tüm saglam noktaları alt etmelisin.
Eminim ki orda Japonların yaklaşmayı engelleyecek birşeyleri var.
Burada mısın ?
Beni mahçup bırakma.
Adamlarımı da mahçup etme.
Güvenim seninle.
Umut dolu şafak.
Yunan'sınız, değil mi, yüzbaşı?
Hiç Homeros okudun mu ?
Harp okulunda okumuştuk Homer'ı.
Yunanca.
Nekadar topçu destegi istiyoruz, komutanım ? Tamam.
- İki tane 105lik batarya. - Çukur bile açamzlar. Tamam.
Hayır, ama adamlar halledecekler. Japonlar cehennemi boylayacaklar.
Tamam, siz çocuklar.
İşte bu.
Grup halinde gidiyoruz.
Koşarken durmak diye birşey yok. Durursanız hedef olursunuz, yani...
bütün yolu koşun.
Başka seçimimiz yok. Biz seçildik, yani gidiyoruz.
İlk grubu ben alıyorum.
CharIie DaIe'i istiyorum. DaIe?
Git adamları ayarla orada.
Beş dakikadan gidiyoruz.
Gidelim.
Sico?
- Neyin var ? - Midem ağrıyor.
Sico, kalk ayağa, yoksa öyle bir tekmelerim ki tam hasta olursun.
Yapamam. Yapabilseydim yapardım.
Hastayım.
Hasta degilsin. Kalk ayağa!
- Noluyor, Sico ? - Bilmiyorum, çavuş.
Midem. Ağrı var, kramp girdi.
Oturamıyorum bile. Hastayım.
- Hadi, kalk ayağa! - Bırak onu.
BAR'ı taşıyacak gönüllüye ihtiyacım var! Çıkar takımını. Doktora götüreyim seni.
Sağol, çavuş.
Benimle tartışma.
İyi şanslar, Keck.
Yürüyün!
Belki çekilmişlerdir.
Kötü vuruldum!
Sakin olun, sakin olun.
Sedyeciler!
Hadi!
Sedyeciler, bu tarafa!
- Gidin hadi. - Burda zaten 8-9 vurulan var...
- Benimle tartışma! Gidin alın! - Düşünmemiz gereken şu an o degil...
Lanet olsun, hepinize! Komuta burda bende değil mi?!
- Yüzbaşı mıyım, yoksa lanet bir er mi? - Diğerleri de kötü. Onu demek istedim.
- Sana bir emir verdim, asker! - Evet, efendim!
Merhaba, çavuş.
Kimin peşinden gidiyoruz?
Sanırım, Jacques.
Lanet. Bu, bu, çok kötü.
Efendim?
Efendim? Efendim, Jockey'e ulaşıp tabura geri döndüğümüzde bölüğe katılabilir miyim?
- Tamam, ama izin almalısın. - Tabi. ve de tüfeğimi.
Nicky! Hala hayattasın!
İlerlemeye devam! Devam!
Muhteşem, Staros, muhteşem. Uzun zamandır, bu yaşlı gözlerin gördügü en iyi şey!
Güzel tasarlanmış ve icra ediliyor! Tabur emirlerini uygulayacaksın.
Genç Whyte harika ilerliyor.
Evet, efendim. Tamam.
İkinciyi göndermen de çok akıllıca.
Sırtı tutabilirler. Pek fazla zarar gördüklerini zannetmiyorum. BIane'de iyi ilerledi.
Şimdi, kaç hedef belirlediler?
Kaçını imha ettiler?
O sırtı, öglene kadar temizlemeliyiz! Tamam.
Alo! Alo! Staros, orda mısın?
Burdayım, efendim. Tamam.
Dedim ki, kaç hedef belirlediler, kaçını imha ettiler? Tamam.
Çocuklar.
Bilmiyorum, efendim.
Ne demek, bilmiyorum ? Nasıl bilemezsin? Tamam.
İlk dalganın tam arkasındayım, efendim. İlk dalganın tam arkasında.
Ayağa kalkıp, ben de mi katılayım? Tamam.
Hayır, Nerde oldugunu görüyorum. Birşey yapmanı istiyorum.
Senden kalkıp durumu görmeni istiyorum.
210 nolu tepeyi bu gece ellerimde istiyorum.
Şimdi, lanet olsun, Amiral bu sabah bunun için kalktı!
Kendine gel, Staros. Tamam!
Yürüyün!
Hey, Keck!
Evet!
- Burdan çıkmalıyız. - Biliyorum.
BIane öldü.
Komuta sende.
Orda oldugunu biliyoruz, Yank!
Tojo bok yesin!
Hayır! RooseveIt bok yesin!
Vurdum! Vurdum onu!
Adam vurdum.
Hey, Queen!
Queen, orda mısın ?
Yapacagın en kötü şey. Tecavüzden bile kötü.
Queen! Japonlar sol sırtı terkediyorlardı, gördün mü?
- Adam öldürdüm. Kimse de bişey diyemez. - Ben birşey görmedim.
O zaman, sktimin kafanı çıkart da etrafına bak!
Ciddiyim!
Yedi Japon saydım, sol tarafı terk ediyorlardı!
Bir tanesini indirdim.
Eee?
Sanırım belki de çekiliyorlar.
Belki biri yüzbaşıya söylemeli.
Yapan sen olmak ister misin?
Orda kal! Emrediyorum!
Aşagı!
Yerde kalın.
Hadi! Hadi!